Leiden/Leyden

A SUMMER ART WEEKEND: zomers kunstweekend 25 en 26 juni

This weekend there will be lots of art in Leyden on the Artmarket on the Hooglandse Kerkgracht.
The old and beautiful city of Leyden being its most wonderful self at this place.
I also will be showing and selling my art from mugs to notebooks and paintings.
Just come and take a look!
For more information: click here

market with a puppet stall

view on the Hooglandse Kerk from the city library
art about Holland · Leiden/Leyden

a great art manifestation and a trip to Switserland…

Wouw, the art manifestation in Leiden (Kunstroute Leiden) was a wunderful experience. I met a lot of nice people and sold some of my artwork. I turned my workingspace into a little shop which felt so familiar to me, since my father used to be a shop owner.

Shortly after that  we went to Switserland to visit my father in law. We stayed in a beautiful little village named Lutry, next to the Lake. We were very lucky with the weather and walked everyday to see the mountains, the boats, the water and 
the other people also having a good time.

We went by train to and from Switzerland which took us about eleven hours traveling both times. Although the views are beautiful from the train, I also spent a lot of time doodling and doodling some more. At home, back in my studio, I worked a little more on these doodles. 
Here are some examples.

Have a nice october!

art about Holland · artjournal · artwork on paper · MY ART · stories & memories

sweet memory

Vroeger woonden wij in Limburg, het diepe zuiden.  Het katholieke zuiden. Pa reed met veel plezier rond door zijn geliefde vaderland. In een Renaultje 4 met ons allemaal erbij.
Dat zag er ongeveer uit zoals op het plaatje hierboven. Voorin Pa (altijd met hoed) met Ma en wij kinderen opgepropt op de achterbank en op het door Pa zelf in elkaar geknutselde bankje in de achterbak.
 
In Limburg wemelt het van de kleine kapelletjes. Gewoon
langs de weg, op een kruispunt vaak onder een oeroude boom. Ik zag ze als spannende speelhuisjes en wilde overal  naar binnen. Maar we konden er nooit in. Ik kon wel naar binnen kijken, want vaak zat er een hek op de plaats van de deur.
 
Wat was er dan zoal te zien? Een altaartje met een heiligenbeeld. Meestal Maria, gekleed in een prachtig blauw gewaad, de handen devoot gevouwen, de ogen gesloten. Op het altaar of ernaast vazen met verdroogde boeketten. Wat houten stoelen en verder veel stof en naar binnen gewaaide takjes en bladeren. Soms brandde er een kaarsje. Dat èn de stoelen gaf
mij de overtuiging dat het hek toch wel eens open ging, maar ik heb het nooit meegemaakt.
 
Vandaag ontstond er in dit boek zomaar opeens een kapelletje, een bloemenkapel.  Een Maria die hier guitig naar buiten kijkt en naar mij knipoogt.  Niet al te devoot dus. Het hek staat wagenwijd open.  Wil zij me uitnodigen om binnen te
komen of wil zij eigenlijk juist naar buiten, even lekker rondrennen door het weiland? Wie zal het zeggen? Maar hoe dan ook, Maria, bedankt voor die mooie herinnering aan lang geleden.